Kolejne pytanie, które pojawiło się w czasie szkolenia: tym razem chodziło o stworzenie w Excelu nietypowego separatora tysięcznego. Separatorem tysięcznym miał być znak plusa +
Liczba 1200 miała wyglądać tak: 1+200; liczba 3800 – tak: 3+800. Dodatkowo te liczby miały brać udział w obliczeniach, więc nie można było ich zapisywać jako tekstu.
[Czytaj dalej]
Jeden u uczestników szkolenia zadał mi takie ciekawe pytanie.
Z założenia w legendzie wykresu miały się pojawiać jednostki typu centymetr kwadratowy, albo sześcienny. Zwykłe formatowanie dwójki w zapisie cm2 nie zdawało egzaminu. W sformatowanej komórce dwójka była w indeksie górnym, ale już w legendzie i na osi wykresu, opartego na tak spreparowanych danych – znowu widać było paskudne spłaszczone cm2.
W raporcie tabeli przestawnej zaszyte są informacje, na bazie których tabela przestawna robi swoje wyliczenia. Nawet jeśli z pliku z raportem usuniemy arkusz, zawierający dane – to i tak dane tkwią w tabeli przestawnej. I może się okazać, że plik zawierający jedynie malutki raport – nagle waży kilkadziesiąt megabajtów.
W niniejszym tekście odpowiem na pytanie: jak można odchudzić taki plik z raportem przestawnym, żeby nie zapchać naszemu jego odbiorcy skrzynki pocztowej.
Dziś pokazuję, jak w MS Excel 2013 prawidłowo wykonać wykres bąbelkowy.
Jest to bardzo atrakcyjny wykres, chociaż bywa dość kłopotliwy w wykonaniu i jest nieco nieczytelny dla mniej wprawionych odbiorców.
Nie wszystkie funkcje Excela da się odnaleźć w okienku wstawiania funkcji. Jedną z takich tajemniczych funkcji jest funkcja DATA.RÓŻNICA, która została wbudowania w ten program dla zachowania zgodności z Lotusem 123.
Funkcja ta pozwala na wyciągnięcie informacji o liczbie dni, pełnych miesięcy albo lat mieszczących się między dwiema datami.
W slajdach programu PowerP
oint, w dokumentach Worda i w arkuszach Excela można tworzyć i modyfikować kształty wektorowe krzywymi Beziera, podobnie jak to się robi w CorelDRAW czy Adobe Illustrator.
Oczywiście możliwości edycyjne tych programów trudno porównać z porządnym programem do edycji grafiki wektorowej, jednak krzywe Beziera w nich są i działają.
Teoria jest prosta: pierwsze sześć cyfr numeru PESEL wskazuje na datę urodzenia, kolejne cztery na płeć (zwykle wystarczy dziesiąta cyfra), a jedenasta cyfra jest cyfrą kontrolującą poprawność numeru PESEL. W tekście poniżej pokazuję, jak za pomocą Excela wyciągnąć te informacje z PESEL-a.
W niniejszym tekście opisuję funkcję, która jest w stanie pokazać liczbę dni roboczych między dwiema datami. Pomija weekendy i święta. Chyba najprzyjemniej zrozumieć to na przykładzie urlopu. 🙂 Dowiemy się, na ile dni roboczych warto było wystawić wniosek urlopowy na przełomie lat 2015 i 2016, żeby mieć urlop przez ponad sto dni.
Dziś przykład wykorzystania nazwy w roli funkcji. Ponieważ w MS Excel nie stworzono jeszcze funkcji zwracającej datę jutrzejszą, pokażę w tym tekście, jak stworzyć coś, co ten brak może zastąpić.
Dzisiejsze zadanie: pokazać w eleganckiej formie graficznej (czyli zwizualizować) różnice między kwotami wydatków na poszczególne rodzaje produktów z poniższej tabeli.
W komórkach tabelki, zawierających wartości liczbowe, mają się pojawić kolumny wyglądające jak słupki wykresu.